→ همهٔ نوشته‌ها

فناوری LoRa چیست، چگونه کار می‌کند و چطور بدون اینترنت با آن چت کنیم

تصور کنید در جشنواره‌ای با هزاران نفر هستید، در کوهستان پیاده‌روی می‌کنید، یا هنگام یک قطعی بزرگ اینترنت در خانه مانده‌اید. گوشی‌تان آنتن ندارد. برنامه‌هایی مثل WhatsApp و Signal و دیگر برنامه‌های چت هیچ‌چیز نمی‌توانند بفرستند. با این حال باید خبری به کسی برسانید.

با LoRa این کار شدنی است.

فناوری LoRa یک فناوری رادیویی است که با آن می‌توانید حجم کمی از داده را تا فاصله‌های دور بفرستید، بدون Wi-Fi، بدون سیم‌کارت و بدون دکل اپراتور موبایل. در ترکیب با یک شبکهٔ مش، دستگاه‌ها می‌توانند پیام‌ها را دست‌به‌دست کنند و به این ترتیب پیام‌ها بسیار دورتر از آنچه یک پیوند رادیویی مستقیم اجازه می‌دهد می‌روند.

این فناوری پایهٔ چند شبکهٔ مش است، از جمله MeshCore و Meshtastic. پیام‌رسان HY Messenger بر پایهٔ MeshCore ساخته شده و آن را به پیام‌رسانی می‌آورد که از طریق اینترنت هم می‌توانید به‌سادگی از آن استفاده کنید.

اما به‌راستی LoRa چیست؟ این فناوری رادیویی چگونه کار می‌کند، سیگنال آن تا کجا می‌رسد و فرق LoRa، LoRaWAN و شبکهٔ مش در چیست؟ و وقتی اینترنت قطع می‌شود، چطور می‌توانید با HY پیام بفرستید؟

فناوری LoRa چیست؟

نام LoRa کوتاه‌شدهٔ Long Range است، یعنی «برد بلند». این یک فناوری رادیویی بی‌سیم است که به دستگاه‌ها امکان می‌دهد حجم کمی از اطلاعات را تا فاصله‌های نسبتاً دور بفرستند و در همان حال برق بسیار کمی مصرف کنند.

فناوری LoRa را شرکت فرانسوی Cycleo ساخت. شرکت تراشه‌ساز Semtech در سال 2012 شرکت Cycleo را خرید و این فناوری را بیشتر توسعه داد. امروز LoRa در تراشه‌های رادیویی کوچکی به کار می‌رود که کاربردهای گوناگونی دارند، از کنتورهای هوشمند و حسگرهای کشاورزی تا شبکه‌های بی‌سیم برای ارتباط بدون اینترنت.

در آغاز، LoRa برای دستگاه‌هایی طراحی شد که دادهٔ کمی می‌فرستند، اما باید این کار را مطمئن و تا فاصله‌های دور انجام دهند. مثلاً یک حسگر شاید فقط لازم باشد هر از گاهی گزارش دهد که چقدر آب در یک مخزن مانده است. چنین کاری به اینترنت پرسرعت نیاز ندارد.

همین ویژگی‌ها LoRa را برای ارتباط میان آدم‌ها هم جذاب می‌کند.

یک پیام متنی کوتاه دادهٔ بسیار کمی دارد. برای آن به اتصال پهن‌باند نیاز ندارید، اما به راهی نیاز دارید که پیام را به دست گیرنده‌اش برساند. فناوری LoRa می‌تواند این ارتباط را فراهم کند، حتی وقتی زیرساخت معمول در دسترس نیست.

با این حال یک تفاوت مهم را باید در نظر داشت: LoRa خودش فقط فناوری رادیویی است. برای ردوبدل کردن پیام میان آدم‌ها به نرم‌افزاری هم نیاز دارید که پیام‌ها را پردازش کند و در صورت لزوم آن‌ها را جلوتر بفرستد. اینجاست که شبکه‌های مش و پیام‌رسان‌هایی مثل HY به میان می‌آیند.

فناوری LoRa چگونه کار می‌کند؟

یک رادیوی LoRa داده‌های دیجیتال را به سیگنال رادیویی تبدیل می‌کند. رادیوی دوم می‌تواند این سیگنال را دریافت کند و داده‌های اصلی را از آن بازیابی کند.

ساده به نظر می‌رسد، اما LoRa شیوهٔ ویژهٔ خودش را برای فرستادن اطلاعات از راه هوا دارد. این شیوه به گیرنده‌ها امکان می‌دهد سیگنال‌هایی را تشخیص دهند که در فناوری‌های بی‌سیم دیگر به‌سختی از نویز پس‌زمینه جدا می‌شوند.

چیرپ‌ها: سیگنالی رادیویی که بالا و پایین می‌لغزد

بسیاری از فناوری‌های بی‌سیم اطلاعات را با تغییر دادن ویژگی‌های یک سیگنال رادیویی کدگذاری می‌کنند. فناوری LoRa از روشی به نام chirp spread spectrum استفاده می‌کند.

چیرپ سیگنالی است که فرکانس آن در مدتی کوتاه به‌تدریج تغییر می‌کند و در یک بازهٔ فرکانسی مشخص به بالا یا پایین می‌لغزد.

اطلاعات در شیوهٔ فرستادن این سیگنال‌ها کدگذاری می‌شود. گیرنده الگو را می‌شناسد و می‌تواند داده‌ها را از روی آن بازسازی کند.

مزیت این روش آن است که سیگنال‌های LoRa در برابر برخی انواع تداخل نسبتاً مقاوم‌اند. گیرنده گاهی حتی وقتی سیگنال دریافتی بسیار ضعیف است، باز هم می‌تواند الگوی آشنا را تشخیص دهد.

این به آن معنا نیست که LoRa از تداخل در امان است. سیگنال‌های رادیویی دیگر، موانع، تداخل و آنتن‌هایی که جای بدی نصب شده‌اند همچنان می‌توانند ارتباط را مختل کنند. اما این روش ارتباط را در شرایطی ممکن می‌کند که در غیر این صورت به ارتباطی قوی‌تر یا سریع‌تر نیاز داشتید.

ضریب گسترش (spreading factor): برد بیشتر با ارسال آهسته‌تر

رادیوهای LoRa می‌توانند با تنظیم‌های مختلف میان سرعت و برد تعادل برقرار کنند. یکی از تنظیم‌های مهم spreading factor یا ضریب گسترش است که معمولاً به‌اختصار SF نوشته می‌شود.

بسیاری از سامانه‌های LoRa از ضریب‌های گسترش SF7 تا SF12 استفاده می‌کنند. هر چه ضریب گسترش بالاتر باشد، فرستادن همان مقدار داده بیشتر طول می‌کشد. در عوض، در شرایط خوب گیرنده می‌تواند سیگنال را از فاصلهٔ دورتری دریافت کند.

با ضریب گسترش پایین‌تر، پیام نسبتاً سریع فرستاده می‌شود. با ضریب گسترش بالاتر، همان ارسال به‌مراتب بیشتر طول می‌کشد.

این موضوع برای شبکه‌های مش پیامدی عملی دارد: هر چه پیام مدت بیشتری روی هوا باشد، کانال رادیویی مدت بیشتری اشغال می‌ماند. برای همین در یک شبکهٔ شلوغ، دستگاه‌ها باید در مصرف زمان ارسال (airtime) موجود صرفه‌جویی کنند.

پس LoRa جایگزین Wi-Fi یا اینترنت پرسرعت موبایل نیست. قوت آن درست در فرستادن حجم کمی از اطلاعات با مصرف انرژی نسبتاً کم است.

یک پیام متنی کوتاه دقیقاً با این ویژگی جور است. عکس، ویدیو و تماس تصویری زنده داستان کاملاً دیگری دارند.

برد LoRa چقدر است؟

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های LoRa برد آن است. بلوتوث معمولاً برای ارتباط در فاصله‌های نسبتاً کوتاه ساخته شده، اما LoRa در شرایط مناسب می‌تواند چند کیلومتر را پوشش دهد.

برد واقعی به چند عامل بستگی دارد:

  • ارتفاع آنتن: آنتنی که روی پشت‌بام یا تپه باشد، اغلب برد بهتری از آنتنی در سطح خیابان دارد.

  • موانع: ساختمان‌ها، تپه‌ها، درخت‌ها و چیزهای دیگر می‌توانند سیگنال رادیویی را ضعیف کنند.

  • آنتن و توان ارسال: آنتن، شیوهٔ نصب و تنظیم‌های مجاز ارسال همگی نقش مهمی دارند.

  • تنظیم‌های رادیو: چیزهایی مثل فرکانس، ضریب گسترش و حساسیت گیرنده بر ارتباط اثر می‌گذارند.

  • محیط: دشت باز رفتاری متفاوت با شهری متراکم و پرساختمان دارد.

به‌عنوان راهنمایی تقریبی می‌توانید فاصله‌های زیر را در نظر بگیرید. این‌ها تضمینی نیستند: نتیجه در عمل می‌تواند بسیار متفاوت باشد.

محیط

برد تقریبی

شهر، در سطح خیابان

0.5 تا 2 کیلومتر

زمین باز

2 تا 5 کیلومتر

پشت‌بام، برج یا تپه

10 تا 20 کیلومتر یا بیشتر

در شرایط بسیار مساعد، فاصله‌های خیلی بیشتری هم ممکن است، مثلاً میان قله‌های کوه یا با تجهیزات رادیویی در ارتفاع زیاد. البته چنین پیوندهایی نمایندهٔ استفادهٔ روزمره نیستند.

در شهر، ارتفاع آنتن اغلب مهم‌تر از این است که فقط توان ارسال را بالا ببرید. برای همین یک تکرارکننده (repeater) که جای خوبی نصب شده باشد می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

داخل ساختمان هم شرایط می‌تواند ناامیدکننده باشد. مثلاً پنجره‌های امروزی با روکش بازتابندهٔ گرما می‌توانند جلوی بخشی از سیگنال رادیویی را بگیرند. رادیویی که بیرون خوب کار می‌کند، ممکن است پشت شیشهٔ روکش‌دار برد بسیار کمتری داشته باشد.

پس در شبکهٔ مش فقط این مهم نیست که یک رادیو تا کجا می‌تواند بفرستد. مهم‌تر از همه این است که چند رادیو می‌توانند به هم برسند و پیام‌ها چطور از یک رادیو به رادیوی بعدی منتقل می‌شوند.

شبکهٔ مش LoRa چیست؟

در یک پیوند رادیویی معمولی، دو دستگاه باید بتوانند مستقیم به هم برسند. شبکهٔ مش جور دیگری کار می‌کند: دستگاه‌ها می‌توانند پیام‌هایشان را از طریق دستگاه‌های دیگر بفرستند.

فرض کنید می‌خواهید برای کسی که پنج کیلومتر دورتر زندگی می‌کند پیام بفرستید. شاید رادیوی شما نتواند مستقیم به او برسد. اما روی یک پشت‌بام رادیوی دیگری هست که به هر دوی شما می‌رسد.

آن رادیو می‌تواند پیام را جلوتر بفرستد. اگر لازم باشد، این کار از طریق چند ایستگاه میانی انجام می‌شود تا پیام به مقصد برسد.

طرز کار شبکهٔ مش، به‌طور خلاصه

  1. شما پیامی می‌فرستید. پیام را در گوشی‌تان می‌نویسید. پیام با بلوتوث به رادیوی LoRa شما فرستاده می‌شود.

  2. پیام دست‌به‌دست می‌شود. رادیو پیام را با LoRa می‌فرستد. یک یا چند تکرارکنندهٔ MeshCore می‌توانند آن را در شبکه جلوتر ببرند.

  3. گیرنده پیام را دریافت می‌کند. رادیوی گیرنده پیام را می‌گیرد و به گوشی او می‌دهد و پیام آنجا در پیام‌رسان نمایش داده می‌شود.

به این ترتیب پیام‌ها می‌توانند چند کیلومتر راه بروند، بی‌آنکه به دکل مخابراتی یا اتصال اینترنت نیاز داشته باشید. پیام فقط وقتی به گیرنده می‌رسد که مسیر قابل‌استفاده‌ای در شبکهٔ مش وجود داشته باشد.

پس شبکهٔ مش لزوماً به دکل مرکزی یا اتصال اینترنت نیاز ندارد. می‌تواند با رادیوهایی کار کند که مستقیم با هم ارتباط دارند.

البته شرط‌هایی هم هست. دستگاه‌ها باید بتوانند از طریق شبکه به هم برسند، از تنظیم‌های رادیویی مناسب و یکسان استفاده کنند و نرم‌افزار شبکهٔ درست را اجرا کنند. اگر میان دو دستگاه مسیر قابل‌استفاده‌ای نباشد، پیام به شکلی جادویی به همه‌جا نمی‌رسد.

برای همین، جای نصب رادیوها و تکرارکننده‌ها مهم است. هر تکرارکنندهٔ تازه می‌تواند ارتباط‌های جدیدی باز کند و شبکه را برای کاربران دیگر بهتر کند.

تفاوت LoRa و LoRaWAN چیست؟

هر کس دربارهٔ LoRa جستجو کند، خیلی زود به اصطلاح LoRaWAN برمی‌خورد. نام‌ها شبیه هم‌اند، اما این دو فناوری کارهای متفاوتی می‌کنند.

فناوری رادیویی همان LoRa است. پروتکل شبکه‌ای که از LoRa استفاده می‌کند LoRaWAN نام دارد.

پروتکل LoRaWAN برای کاربردهایی مثل کنتورهای هوشمند، حسگرهای کشاورزی و دستگاه‌های دیگری ساخته شده که با یک سرور شبکه ارتباط دارند. این پروتکل معمولاً با معماری ستاره‌ای کار می‌کند: دستگاه‌ها داده‌هایشان را به یک یا چند دروازه (gateway) می‌فرستند و دروازه‌ها اطلاعات را به یک سرور مرکزی می‌رسانند.

پس یک حسگر LoRaWAN اندازه‌گیری‌هایش را خودبه‌خود به حسگر دیگری نمی‌فرستد. این پروتکل به‌عنوان یک شبکهٔ مش عمومی که در آن دستگاه‌ها پیام‌های یکدیگر را دست‌به‌دست کنند طراحی نشده است.

نمونهٔ شناخته‌شدهٔ آن The Things Network است، شبکه‌ای مردمی که در آمستردام آغاز شد و به مردم امکان می‌دهد از دروازه‌های LoRaWAN برای کاربردهای حسگری استفاده کنند.

برای پیام‌رسانی میان آدم‌ها بدون اینترنت، رویکرد دیگری لازم است. برای این کار می‌توانید LoRa را با نرم‌افزار مش ترکیب کنید که به دستگاه‌ها امکان می‌دهد پیام‌ها را به یکدیگر برسانند.

پس LoRaWAN و شبکه‌های مش LoRa از فناوری رادیویی خویشاوندی استفاده می‌کنند، اما نمی‌توان یکی را به جای دیگری به کار برد. یک دروازهٔ LoRaWAN خودبه‌خود نقش تکرارکننده را برای MeshCore یا Meshtastic بازی نمی‌کند.

چه شبکه‌های مش LoRa وجود دارند؟

چند پروژه به شما امکان می‌دهند از رادیوهای LoRa برای ارتباط بیرون از زیرساخت معمول اینترنت استفاده کنید. سه نام شناخته‌شده Meshtastic، MeshCore و Reticulum هستند.

همهٔ آن‌ها یک رویکرد ندارند. تفاوتشان از جمله در این است که پیام‌ها چطور دست‌به‌دست می‌شوند، مسیرها چطور تعیین می‌شوند و به چه سخت‌افزار و نرم‌افزاری نیاز دارید.

پروژهٔ Meshtastic: راهی آسان برای شروع کار با LoRa

پروژهٔ Meshtastic یک پروژهٔ متن‌باز محبوب است که با آن می‌توانید از دستگاه‌های ارزان LoRa برای پیام‌رسانی استفاده کنید.

یک رادیوی مناسب را به گوشی‌تان وصل می‌کنید و با برنامهٔ Meshtastic پیام می‌فرستید. سپس رادیوها مستقیم با هم ارتباط برقرار می‌کنند.

به‌طور پیش‌فرض، Meshtastic برای پخش کردن پیام‌ها از نوعی پخش سیل‌آسا (flooding) استفاده می‌کند. دستگاه‌ها پیام‌هایی را که دریافت می‌کنند در شرایط معینی دوباره می‌فرستند تا پیام‌ها در شبکه دورتر بروند. محدودیت‌هایی هم هست، مثل حداکثر تعداد پرش‌ها (hop)، تا پیام‌ها تا ابد در شبکه نچرخند.

این رویکرد مزیت‌هایی دارد. می‌توانید نسبتاً آسان شبکه‌ای راه بیندازید، بی‌آنکه از پیش مسیرهای مفصلی تنظیم کنید.

عیب‌هایی هم دارد. وقتی دستگاه‌های زیادی همان پیام‌ها را دوباره می‌فرستند، بار روی کانال رادیویی بیشتر می‌شود. این می‌تواند به‌ویژه در منطقه‌ای شلوغ دردسرساز شود، چون LoRa در هر ثانیه فقط از پس مقدار محدودی داده برمی‌آید.

پروژهٔ Meshtastic بیشتر برای کسانی جالب است که می‌خواهند خودشان با LoRa آزمایش کنند، شبکه‌ای محلی راه بیندازند، یا هنگام پیاده‌روی در طبیعت یا در یک رویداد، بدون پوشش موبایل ارتباط داشته باشند.

پروژهٔ MeshCore: استفادهٔ بهتر از زمان ارسال موجود

پروژهٔ MeshCore معماری شبکهٔ دیگری را برگزیده است. این پروژه میان دستگاه‌های معمولی کاربران و تکرارکننده‌هایی که به گسترش شبکه کمک می‌کنند فرق می‌گذارد.

در یک چیدمان معمول MeshCore، دستگاه‌های کاربران پیام‌های خودشان را می‌فرستند و تکرارکننده‌ها پیام‌های دیگران را دست‌به‌دست می‌کنند. نرم‌افزار می‌تواند مسیر رسیدن به مخاطبان را یاد بگیرد تا پیام‌ها هدفمندتر فرستاده شوند، نه اینکه در کل شبکه پخش شوند.

این مهم است، چون ظرفیت LoRa محدود است. وقتی شبکه بزرگ می‌شود، نمی‌خواهید هر رادیو مدام پیام‌های دیگران را دوباره بفرستد.

با شبکه‌ای از تکرارکننده‌هایی که جای خوبی نصب شده‌اند، پیام‌ها می‌توانند از چند ایستگاه میانی بگذرند. به این ترتیب زیرساختی نسبتاً کوچک می‌تواند منطقهٔ بزرگ‌تری را پوشش دهد.

در هلند، داوطلبان شبکهٔ MeshCore را می‌سازند و گسترش می‌دهند. پوشش از منطقه‌ای به منطقهٔ دیگر فرق می‌کند و به تکرارکننده‌های موجود، جای آنتن‌ها و شرایط بستگی دارد. در منطقه‌هایی که شبکه هنوز کم‌تراکم است، یک تکرارکنندهٔ اضافه می‌تواند مسیرهای تازه‌ای باز کند.

این ویژگی MeshCore را برای هر کسی جالب می‌کند که شبکهٔ مشی می‌خواهد که فقط محلی کار نکند، بلکه بتواند همراه با شمار کاربران و زیرساخت موجود رشد کند.

پروژهٔ Reticulum: شبکه‌ای که به یک نوع اتصال وابسته نیست

پروژهٔ Reticulum یک پشتهٔ شبکه (network stack) است که برای ممکن کردن ارتباط روی انواع مختلف اتصال طراحی شده است.

افزون بر LoRa، می‌توان Reticulum را مثلاً روی پیوندهای رادیویی مناسب، Wi-Fi و اینترنت هم به کار برد. لایهٔ شبکه و قابلیت‌های امنیتی آن برای این است که ارتباط به هیچ اتصال فیزیکی مشخصی وابسته نباشد.

برنامه‌هایی مثل Sideband و NomadNet بر پایهٔ Reticulum ساخته شده‌اند.

این ویژگی Reticulum را برای کاربران فنی جذاب می‌کند که می‌خواهند شبکه‌های مختلف را با هم ترکیب کنند یا زیرساخت ارتباطی توزیع‌شدهٔ خودشان را راه بیندازند.

این انعطاف البته یادگیری هم می‌خواهد. اگر بیشتر یک پیام‌رسان ساده می‌خواهید، نصب و پیکربندی آن ممکن است به آسانی یک راه‌حل آماده‌تر نباشد.

مقایسهٔ Meshtastic، MeshCore و Reticulum

ویژگی

Meshtastic

MeshCore

Reticulum

پشتیبانی از LoRa

بله

بله

بله

دست‌به‌دست کردن پیام‌ها

پخش سیل‌آسا به‌عنوان روش پیش‌فرض

تکرارکننده‌ها و مسیریابی بر پایهٔ مسیر

مسیریابی درون یک پشتهٔ شبکهٔ انعطاف‌پذیر

اتصال‌های دیگر

بسته به نوع یکپارچه‌سازی

بسته به نوع یکپارچه‌سازی

از جمله رادیو، Wi-Fi و اینترنت

مناسب برای

آزمایش آسان

شبکه‌هایی با تحویل کارآمد پیام

شبکه‌های توزیع‌شده و از نظر فنی انعطاف‌پذیر

هیچ‌کدام از این پروژه‌ها در هر شرایطی بهترین انتخاب نیست. راه‌حل درست به هدف شما، میزان سادگی دلخواهتان، سخت‌افزاری که دارید و اندازهٔ شبکه بستگی دارد.

آیا می‌توان بدون دستگاه اضافه از LoRa استفاده کرد؟

گوشی هوشمند معمولی رادیوی LoRa داخلی ندارد. اتصال‌های بی‌سیم گوشی‌تان، مثل Wi-Fi، بلوتوث و اینترنت موبایل، همان LoRa نیستند.

پس برای استفاده از LoRa به یک دستگاه رادیویی جداگانه نیاز دارید. آن دستگاه ارتباط رادیویی را انجام می‌دهد و گوشی‌تان رابط کاربری را فراهم می‌کند.

بسیاری از دستگاه‌های LoRa می‌توانند با بلوتوث به گوشی هوشمند وصل شوند. پیام را در گوشی می‌نویسید، برنامه آن را به رادیو می‌دهد و رادیو آن را با LoRa می‌فرستد.

رادیوی طرف مقابل پیام را دریافت می‌کند و به گوشی گیرنده می‌دهد.

یک مزیت این شیوه آن است که به صفحه‌کلید ویژهٔ LoRa یا کنترل‌های پیچیده نیاز ندارید. کافی است از یک برنامه استفاده کنید.

بسته به دستگاه، رادیو می‌تواند یک وسیلهٔ کوچک قابل‌حمل باشد یا یک تکرارکنندهٔ ثابت که مثلاً روی پشت‌بام نصب می‌شود. دومی نقش دیگری دارد: به گسترش شبکه کمک می‌کند و لازم نیست مستقیم به گوشی کسی وصل باشد.

از چه دستگاه‌های LoRa می‌توان استفاده کرد؟

دستگاه‌های مناسب گوناگونی هست، از رادیوهای جمع‌وجور قابل‌حمل تا بوردهای توسعه‌ای که با آن‌ها می‌توانید خودتان شبکه بسازید.

دو نمونه SenseCAP T1000-E و Heltec WiFi LoRa 32 V3 هستند.

دستگاه SenseCAP T1000-E یک رادیوی LoRa جمع‌وجور و قابل‌حمل است و برای وقت‌هایی مناسب است که می‌خواهید دستگاه کوچکی همراهتان باشد. Heltec V3 یک بورد توسعه با رادیوی LoRa است که با آن می‌توانید از جمله یک چیدمان مناسب MeshCore بسازید.

اینکه به چه سخت‌افزاری نیاز دارید به کاری که می‌خواهید بکنید بستگی دارد. هر دستگاه LoRa خودبه‌خود از هر پروتکل شبکه‌ای پشتیبانی نمی‌کند. فرکانس‌های رادیویی منطقه، آنتن و نرم‌افزار هم باید با هم جور باشند.

پس هنگام خرید بررسی کنید که دستگاه از شبکهٔ مش دلخواه شما و از فرکانس‌های رادیویی اروپا پشتیبانی کند. دستگاهی که برای منطقهٔ دیگری طراحی شده، لزوماً برای استفاده در هلند مناسب نیست.

برای استفادهٔ روزمره لازم نیست خودتان رادیو طراحی کنید. بیشتر فقط به دستگاه مناسبی نیاز دارید که با پیام‌رسان شما کار کند.

فناوری LoRa در هلند از چه فرکانس‌هایی استفاده می‌کند؟

فناوری LoRa بسته به منطقه و کاربرد، در باندهای فرکانسی مختلفی کار می‌کند.

در اروپا بسیاری از کاربردهای LoRa از باند 868 مگاهرتز استفاده می‌کنند. در آمریکای شمالی باند 915 مگاهرتز رایج است و منطقه‌های دیگر طرح‌های فرکانسی و مقررات خودشان را دارند.

باند 868 مگاهرتز اروپا بخشی از طیفی است که برخی دستگاه‌های رادیویی اجازه دارند بدون مجوز فردی ارسال در آن کار کنند، به شرط آنکه شرایط مربوط را رعایت کنند.

این به آن معنا نیست که می‌توانید بی‌حدومرز ارسال کنید. قاعده‌هایی هست، از جمله برای توان ارسال، فرکانس‌های مورد استفاده و گاهی مدت زمانی که یک دستگاه اجازه دارد ارسال کند. شرایط دقیق در هر بخش از باند و برای هر کاربرد فرق می‌کند. مثلاً برخی تجهیزات باید محدودیت‌های چرخهٔ کاری (duty cycle) را رعایت کنند یا از روش‌هایی استفاده کنند که پیش از ارسال، کانال را بررسی می‌کنند.

این برای شبکهٔ مش LoRa مهم است، چون همهٔ دستگاه‌ها ظرفیت رادیویی کمیابی را با هم شریک‌اند. پیامی که مدت زیادی روی هوا می‌ماند، کانال را بیشتر مشغول نگه می‌دارد و می‌تواند پیام‌های دیگر را به تأخیر بیندازد.

برای همین، یک شبکهٔ کارآمد می‌کوشد ارسال‌های غیرضروری را حذف کند. نه فقط برای بهتر شدن عملکرد، بلکه برای استفادهٔ مسئولانه از طیف موجود.

آیا LoRa رایگان است؟

خود LoRa به اشتراک نزد اپراتور موبایل نیاز ندارد. برای ارتباط مستقیم میان رادیوهای LoRa مناسب هم به شرکت ارائه‌دهندهٔ اینترنت نیاز ندارید.

معمولاً یک بار برای سخت‌افزار پول می‌دهید. بسته به چیدمان شما، ممکن است هزینه‌هایی هم برای چیزهایی مثل آنتن، برق یا نصب یک تکرارکننده در کار باشد.

این به آن معنا نیست که هر استفادهٔ قابل‌تصوری از LoRa رایگان است. کاربردی که به یک سرور بیرونی، یک سرویس پولی یا اتصال اینترنت تکیه دارد می‌تواند هزینهٔ اضافه داشته باشد.

اما برای خود پیوند رادیویی میان دو دستگاه مناسب، به بستهٔ پولی اینترنت موبایل نیاز ندارید.

همین است که LoRa را برای ارتباط در منطقه‌های دورافتاده یا جاهایی که پوشش موبایل ندارند جذاب می‌کند.

ارتباط از طریق LoRa چقدر امن است؟

سیگنال رادیویی را رادیوهای دیگری که در برد هستند هم می‌توانند دریافت کنند. این تفاوتی بنیادی با اتصال کابلی است: خودبه‌خود نمی‌دانید چه کسی گوش می‌دهد.

برای همین باید میان فناوری رادیویی، شبکهٔ مش و امنیت پیام‌رسانی که استفاده می‌کنید فرق بگذارید.

فناوری LoRa به‌تنهایی یک راه‌حل امنیتی کامل نیست. امنیت به چیزهایی مثل نرم‌افزار شبکهٔ مورد استفاده، رمزگذاری و شیوهٔ مدیریت کلیدها بستگی دارد.

در پیام‌رسانی که خوب ایمن شده باشد، محتوای پیام پیش از آنکه با رادیو فرستاده شود رمزگذاری می‌شود. دستگاه‌هایی که در میانهٔ راه پیام را دست‌به‌دست می‌کنند، دیگر لازم نیست بتوانند متن را بخوانند.

پیام‌رسان HY Messenger هم همین رویکرد را دارد. HY پیام‌ها را پیش از فرستاده شدن به دستگاه LoRa، روی گوشی رمزگذاری می‌کند. پس رادیوهایی که پیام را در طول مسیر می‌برند، هرگز محتوای خوانا را نمی‌بینند.

مدیریت هویت مخاطبان و کلیدهای رمزنگاری هم مهم است. یک سامانه نباید به‌سادگی به دستگاه رادیویی ناشناسی اعتماد کند که ادعا می‌کند فلان مخاطب است.

در HY، کلیدهای مخاطبان شما وقتی آنلاین هستید از سرور HY گرفته می‌شوند. این کمک می‌کند هر دستگاهی نتواند به‌آسانی از راه رادیو خودش را به جای یک مخاطب مورد اعتماد جا بزند.

رمزگذاری از محتوای پیام‌ها محافظت می‌کند، اما این خودبه‌خود همهٔ فراداده‌ها را نادیدنی نمی‌کند. مثلاً ترافیک رادیویی همچنان قابل مشاهده است. اینکه چه داده‌هایی دیده می‌شوند به پروتکل‌ها و پیاده‌سازی مورد استفاده بستگی دارد.

تفاوت LoRa و مش بلوتوثی چیست؟

فناوری LoRa تنها راه ردوبدل کردن پیام بدون اینترنت نیست. برنامه‌هایی هم هستند که با بلوتوث یا Wi-Fi دستگاه‌ها را مستقیم به هم وصل می‌کنند.

تفاوت اصلی در برد است.

بلوتوث برای ارتباط میان دستگاه‌هایی که نسبتاً به هم نزدیک‌اند به کار می‌آید. در یک ساختمان، در یک میدان یا در یک رویداد، همین می‌تواند کافی باشد. برد آن بسته به دستگاه و محیط بسیار فرق می‌کند، اما معمولاً خیلی کوتاه‌تر از بردی است که LoRa در شرایط مناسب به آن می‌رسد.

در مقابل، LoRa برای فرستادن حجم کمی از اطلاعات تا فاصله‌های دورتر طراحی شده است. برای همین، شبکه‌ای با تکرارکننده‌هایی که در جاهای حساب‌شده نصب شده‌اند می‌تواند منطقه‌ای را پوشش دهد که رسیدن به آن فقط با بلوتوث بسیار دشوارتر است.

هر دو رویکرد جای خودشان را دارند. بلوتوث اغلب به سخت‌افزار رادیویی اضافه نیاز ندارد، چون خود گوشی ارتباط را برقرار می‌کند. LoRa معمولاً به دستگاهی جداگانه نیاز دارد، اما در عوض برد بیشتری می‌دهد.

برای ارتباط در فاصلهٔ چند کیلومتری، به‌ویژه وقتی اینترنت نیست، این ترکیب مصرف کم برق و برد بلند بسیار جالب است.

پیام‌رسان HY Messenger: استفاده از LoRa در پیام‌رسان روزمرهٔ شما

تا اینجا بیشتر از فناوری و شبکه‌ها گفتیم. اما وقتی فقط می‌خواهید برای کسی پیامی بفرستید، چطور از LoRa استفاده می‌کنید؟

اینجاست که HY Messenger به کار می‌آید.

پیام‌رسان HY هم از طریق اینترنت کار می‌کند و هم از طریق یک شبکهٔ مش LoRa. به جای اینکه برای شبکهٔ رادیویی از یک برنامهٔ پیام‌رسان کاملاً جداگانه استفاده کنید، HY قابلیت مش را به پیام‌رسانی می‌آورد که برای ارتباط آنلاین معمولی هم ساخته شده است.

پایهٔ HY شبکهٔ MeshCore است. یعنی از هر شبکهٔ LoRa دلبخواهی استفاده نمی‌کند، بلکه به زیرساخت و مسیریابی شبکهٔ MeshCore وصل می‌شود.

در نتیجه، پوشش موجود به تکرارکننده‌ها و مسیرهایی بستگی دارد که در یک منطقه هست. جایی که شبکه ارتباط‌های کافی دارد، پیام‌ها می‌توانند از طریق چند رادیو به مقصد برسند. جایی که هنوز مسیر قابل‌استفاده‌ای نیست، یک تکرارکنندهٔ اضافه می‌تواند کمک کند.

وصل کردن رادیوی LoRa به HY

برای ارتباط از طریق LoRa، یک دستگاه MeshCore مناسب را به گوشی‌تان وصل می‌کنید، مثلاً با بلوتوث.

سپس می‌توانید پیامتان را در HY درست مثل یک پیام معمولی چت بنویسید. برنامه پیام رمزگذاری‌شده را به رادیو می‌دهد و رادیو می‌تواند آن را در شبکهٔ مش پخش کند.

برای این کار به سیم‌کارت یا اتصال Wi-Fi نیاز ندارید. گوشی و رادیو به‌صورت محلی با هم ارتباط دارند.

البته قابلیت‌های موجود از طریق LoRa محدودتر از اینترنت است. این فناوری رادیویی برای پیام‌های کوتاه ساخته شده، نه برای فرستادن فایل‌های بزرگ یا گفتگوهایی با حجم سنگین داده.

نیازی به شبکهٔ اجتماعی جداگانه نیست

یک تفاوت مهم این است که HY با مش مثل یک پیام‌رسان کاملاً مستقل رفتار نمی‌کند. لزومی ندارد در کنار پیام‌رسان روزمره‌تان یک محیط پیام‌رسانی جداگانه با فهرست مخاطبان خودش داشته باشید.

فکر اصلی این است که بتوانید از همان برنامه استفاده کنید، چه وقتی آنلاین هستید و چه وقتی برای برقراری ارتباط به مسیر دیگری نیاز دارید.

این به‌ویژه وقتی به کار می‌آید که مدام میان وضعیت‌های مختلف جابه‌جا می‌شوید. در خانه Wi-Fi دارید، در راه از اینترنت موبایل استفاده می‌کنید و هنگام پیاده‌روی در طبیعت یک شبکهٔ مش LoRa می‌تواند به دادتان برسد.

در این صورت مش یک مسیر اضافه برای ارتباط است، نه جایگزین همهٔ اتصال‌های دیگر شما.

وقتی دوباره آنلاین می‌شوید چه اتفاقی می‌افتد؟

پیامی که از طریق شبکهٔ مش فرستاده شده، می‌تواند بعداً، وقتی دوباره آنلاین شدید، همگام‌سازی شود. به این ترتیب تاریخچهٔ پیام‌های شما در HY به‌روز می‌شود و گفتگوها در دستگاه‌های دیگرتان هم کامل می‌شوند.

افزون بر این، دروازه‌ها می‌توانند پلی میان شبکهٔ رادیویی و اینترنت باشند. دروازه دستگاهی است که هم به شبکهٔ مش وصل است و هم به اینترنت. بسته به پیکربندی‌اش، چنین دروازه‌ای می‌تواند پیام‌ها را میان این دو جابه‌جا کند.

یعنی لازم نیست هر کسی که پیامی دریافت می‌کند رادیوی LoRa خودش را داشته باشد. پیام می‌تواند از طریق یک دروازه به کسی هم برسد که از نسخهٔ آنلاین پیام‌رسان استفاده می‌کند، به شرط آنکه اتصال و شیوهٔ پردازش پیام از این کار پشتیبانی کنند.

پس دروازه شرط لازم برای هر ارتباط LoRa نیست. دو رادیو می‌توانند مستقیم یا از طریق تکرارکننده‌ها هم با هم ارتباط داشته باشند. دروازه این امکان را اضافه می‌کند که شبکهٔ مش به اینترنت وصل شود.

با HY چه چیزهایی را می‌توان از طریق LoRa فرستاد؟

ظرفیت LoRa محدود است. برای همین HY از مش برای پیام‌های متنی استفاده می‌کند.

عکس، پیام صوتی و تماس‌هایی که دادهٔ زیادی می‌خواهند به اتصال اینترنت درست‌وحسابی نیاز دارند. همین که اینترنت دوباره در دسترس باشد، می‌توانید برای این‌ها به‌سادگی به استفاده از HY ادامه دهید.

این کاستی‌ای نیست که با تغییر یک تنظیم برطرف شود. پیامد ماهیت LoRa است: برد بلند و مصرف کم برق، اما سرعت انتقال دادهٔ محدود.

برای پیام‌های متنی کوتاه، همین بده‌بستان است که آن را جالب می‌کند. می‌توانید پیامی ساده بفرستید، بی‌آنکه به زیرساخت موبایل وابسته باشید.

پیام‌رسان HY از LoRa اینترنت سریع‌تری نمی‌سازد. وقتی اینترنت در دسترس نیست، ارتباط را از مسیری دیگر ممکن می‌کند.

قابلیت مش HY در حال حاضر در هلند به‌صورت میدانی آزمایش می‌شود. اینکه در عمل چه چیزی شدنی است، به پوشش موجود MeshCore و سخت‌افزار مورد استفاده بستگی دارد.

پرسش‌های پرتکرار دربارهٔ LoRa

آیا LoRa در هلند قانونی است؟

بله. استفاده از دستگاه‌های LoRa مناسب بدون مجوز فردی ارسال مجاز است، به شرط آنکه با مقررات مربوط اروپایی و هلندی سازگار باشند. این مقررات از جمله فرکانس‌های مجاز، توان ارسال و محدودیت‌های احتمالی زمان ارسال را در بر می‌گیرد.

آیا برای استفاده از LoRa به اینترنت نیاز دارید؟

نه. دو رادیوی مناسب می‌توانند بدون اتصال اینترنت مستقیم با هم ارتباط داشته باشند یا از طریق تکرارکننده‌ها پیام ردوبدل کنند. البته برای قابلیت‌هایی که به یک سرور آنلاین یا دروازه تکیه دارند به اینترنت نیاز دارید.

برد LoRa چقدر است؟

برد به آنتن، محیط، تنظیم‌های رادیو و موانع میان دستگاه‌ها بستگی دارد. در شرایط مناسب، چند کیلومتر دست‌یافتنی است. با آنتن‌هایی که در ارتفاع نصب شده‌اند، برد می‌تواند به‌مراتب بیشتر باشد.

آیا می‌توان با LoRa تماس گرفت یا عکس فرستاد؟

فناوری LoRa برای تماس تلفنی معمولی، تماس تصویری یا فرستادن عکس‌های بزرگ مناسب نیست. سرعت انتقال دادهٔ آن برای این کارها بیش از حد محدود است. بیشتر به کار پیام‌های متنی کوتاه و حجم کمی از داده می‌آید.

برای چت از طریق LoRa به چه چیزهایی نیاز دارید؟

به یک رادیوی LoRa مناسب، گوشی‌ای با نرم‌افزار سازگار و شبکه‌ای نیاز دارید که بتواند پیام‌ها را برساند. برای HY، این یعنی یک دستگاه MeshCore سازگار، مثلاً یک رادیوی قابل‌حمل مناسب، که بتوانید به گوشی‌تان وصل کنید.

آیا LoRa وقتی شبکهٔ موبایل از کار می‌افتد کار می‌کند؟

بله، به شرط آنکه میان دستگاه‌های موردنظر یک پیوند رادیویی قابل‌استفاده یا یک مسیر مش وجود داشته باشد. فناوری LoRa به دکل اپراتور موبایل نیاز ندارد. البته پوشش به رادیوها و تکرارکننده‌های موجود بستگی دارد.

آیا LoRa همان MeshCore است؟

نه. LoRa فناوری رادیویی است که برای فرستادن داده به کار می‌رود. MeshCore نرم‌افزار و قابلیت شبکه‌ای است که به رادیوهای مناسب امکان می‌دهد از طریق یک شبکهٔ مش پیام ردوبدل کنند.

کدام بهتر است: Meshtastic یا MeshCore؟

به هدف شما بستگی دارد. Meshtastic برای آزمایش آسان و عملی محبوب است و به‌طور پیش‌فرض برای پخش پیام‌ها از پخش سیل‌آسا استفاده می‌کند. MeshCore معماری‌ای دارد که در آن تکرارکننده‌ها و مسیرهای یادگرفته‌شده نقش اصلی را دارند. در شبکه‌های بزرگ‌تر، این معماری می‌تواند از زمان ارسال موجود کارآمدتر استفاده کند. بهترین انتخاب به پوشش محلی، سخت‌افزار و قابلیت‌هایی که می‌خواهید بستگی دارد.

آیا LoRa برای هر پیام هزینه دارد؟

در ارتباط مستقیم میان رادیوهای مناسب، برای هر پیام چیزی به اپراتور موبایل نمی‌پردازید. معمولاً تنها هزینه، خرید سخت‌افزار است. البته سرویس‌های اضافه یا اتصال‌های اینترنت ممکن است هزینه داشته باشند.

باتری یک رادیوی LoRa چقدر دوام می‌آورد؟

بسته به دستگاه، ظرفیت باتری، تنظیم‌های ارسال و میزان استفاده فرق می‌کند. فناوری LoRa می‌تواند بسیار کم‌مصرف باشد، اما دستگاهی که زیاد پیام می‌فرستد یا به‌عنوان تکرارکنندهٔ دائمی کار می‌کند، بیشتر از رادیویی برق مصرف می‌کند که فقط گاه‌به‌گاه استفاده می‌شود.

جمع‌بندی: LoRa ارتباط بیرون از اینترنت را ممکن می‌کند

پس LoRa چیست؟ فناوری رادیویی‌ای که با آن می‌توانید حجم کمی از داده را تا فاصله‌های دور بفرستید، بی‌آنکه به اپراتور موبایل یا Wi-Fi وابسته باشید.

در ترکیب با یک شبکهٔ مش، این فناوری جالب‌تر هم می‌شود. رادیوها می‌توانند پیام‌ها را دست‌به‌دست کنند و به این ترتیب ارتباط در منطقه‌هایی بزرگ‌تر از آنچه یک پیوند مستقیم پوشش می‌دهد ممکن می‌شود.

پروژه‌هایی مثل Meshtastic، MeshCore و Reticulum نشان می‌دهند که LoRa را چطور می‌توان برای انواع مختلف ارتباط به کار برد. هر پروژه در معماری شبکه، مسیریابی و سادگی استفاده انتخاب‌های خودش را دارد.

پیام‌رسان HY Messenger بر پایهٔ MeshCore ساخته شده و LoRa را به پیام‌رسانی می‌آورد که از طریق اینترنت هم کار می‌کند. هر وقت مسیر قابل‌استفاده‌ای باشد می‌توانید از طریق شبکهٔ مش پیام بفرستید و همین که دوباره وصل شدید، به استفاده از قابلیت‌های آنلاین معمولی ادامه دهید.

این LoRa را جایگزین اینترنت نمی‌کند، بلکه آن را راهی اضافه برای در دسترس ماندن می‌سازد.

می‌خواهید بیشتر بدانید؟ مقالهٔ چت بدون اینترنت: شبکه مش HY چگونه کار می‌کند را هم بخوانید و ببینید HY Messenger چطور با فناوری مش پیام‌ها را بیرون از زیرساخت معمول اینترنت می‌فرستد.

منبع تصاویر

عکس از cottonbro studio: https://www.pexels.com/nl-nl/foto/mensen-telefoon-smartphone-verbinding-8088688/

عکس از Ron Lach : https://www.pexels.com/nl-nl/foto/telefoon-smartphone-kind-jongen-9783823/

دریافت HYApp StoreGoogle Play